بستگان سَبَأْ از اقوام عربِ بومی یمن بودند که بهگفته مفسران، بهمنجر کُفران نعمت و انکار پیامبران، در گیر عذاب الهی شدند. این فامیل از نعمتهایی همانند کشاورزی پررونق، گلشنهای پرمیوه، جادههای امن و عدم وجود حشرات موذی منتفع بودند؛ البته براثر ناسپاسی، با فروریختن حایل مَأِرب، زمینهای نتیجه هاخیز و گلشنهای سرسبزشان نابودشد و عموم آن در بخش ها متعدد جزیرةالعرب متفرق شدند. قرآن، در سوره سبأ به سرگذشت فامیل سبأ پرداخته میباشد. منابع تفسیری و تاریخی، خویشان سبأ را با خصوصیتهایی زیرا اقتدار نظامی، عشق و علاقه به عمران و آبادانی و پرستش بتها و خورشید تعریف کردهاند. این قوم و قبیله، با مهارت در هندسه و نجوم، بناهای شگفتانگیزی مانند معابد صِرواح و مأرب و بند مأرب را تولید کرده مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد بودند.
ماجرا قوم و قبیله سبأ و ملکه سبأ در آیه ۱۵ - ۱۹ سوره سبأ و آیه ۲۲ - ۴۴ سوره نمل آمده میباشد. قوم و قبیله سبأ از اقوام باستانی عرب و از نسل سبأ بن یَشجُب یا این که یَسجُب[یادداشت ۱] بودند که پیش از به دنیاآمدن، در یمن معاش میکردند.[۱] به گفته پژوهشگران، آن ها، ابتدا، در شمال جزیرةالعرب معاش میکردند. آنگاه به جنوب جزیرةالعرب هجرت کردند و در مناطقی مانند مَأرِب سکونت یافتند که بعد ها به میهن سبأ جهانی رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد شد.[۲]
در قرآن، سورهای به اسم سبأ وجود دارااست که به سرگذشت قبیله سبأ می پردازد. در نشانهها ۱۵ تا ۱۹ این سوره، فایدهمندی این خاندان از نعمتهای الهی در سرزمینشان و گلشنهای سرسبز آن ها گزارش گردیده که بعداز کفران نعمتها بهوسیله سیل کبیر عَرِم به نابودی رسیدند. همینطور در نشانهها ۲۲ تا ۴۴ سوره نمل نیز به خبر هدهد درباره خویشاوندان سبأ و حکومت قوی ملکه سبا (بلقیس) و نیز دیدار وی با حضرت سلیمان(ع) و ایمان آوردنش اشاره آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد گردیدهاست.
برخی مفسران ناشناختهبودن فرهنگ وتمدن کبیر خویشاوندان سبأ در زمان قرن ها متمادی و کشف آن در قرن نوزدهم میلادی را از خبرها غیبی قرآن و بهتیتر معجزه علمی قرآن بیان کردهاند.[۳] به گفته برخی دانشمندان، گزارشهای قرآن درباره خویشاوندان سبأ در دو سوره نمل و سبأ، درباره دو زمان تاریخی از حیات خویشان سبأ میباشد،[۴] بدین ترتیب انقراض قوم و قبیله سبأ بهدنبال سیل عَرِم، قرنها بعداز زمانه حضرت سلیمان(ع) روی داده و مشتمل بر قوم و قبیله ملکه سبأ در طول حضرت سلیمان(ع) نمی شود.[۵]
بهگزارش برخی محققان اسم «سبأ» در تورات نیز بارها بهتیتر یک قوم و قبیله تاریخی مذکور میباشد.[۶]
خصوصیتها
در منابع تاریخی و تفسیری، تنی چند از خصوصیتهای بستگان سبأ، ازجمله اقتدار نظامی، عمران و آبادانی سرزمینشان و بتپرستی آن ها اورده شده میباشد.
جامعهای دربرگیرنده یکتاپرستان و غیریکتاپرستان
قرآن به گروهی از بستگان سبأ اشاره مینماید که آپ دیت قیامت و معاش بعداز مرگ ایمان داشتند[۷] و معتقد به ربوبیت پروردگار بودند.[۸] به گزارش منابع تاریخی و تفسیری، تیمهای دیگری از قوم و قبیله سبأ بودند که یا این که معتقد به پروردگار نبودند یا این که با تشکیل داد معبدهای عظیمی، به پرستش خورشید، ماه، ستارگان و حیواناتی همانند گوزن و گوساله[۹] و نیز پرستش بت «یَغوث»، روی آورده بودند.[۱۰] بهگفته بیآزار شیرازی از دانشمندان فقهی، عموم سبأ نظریه داشتند که دو شاخ گاو که به شکل هلال صورت میگرفت، نشان الهه ستاره زهره میباشد.[۱۱] برخی از محققان بر این باورند که در بعضی از عصرها، یهودیت نیز دربین خویشاوندان سبأ ترویج داشته میباشد.[۱۲]
بستگان سَبَأْ از اقوام عربِ بومی یمن بودند که بهگفته مفسران، بهمنجر کُفران نعمت و انکار پیامبران، در گیر عذاب الهی شدند. این فامیل از نعمتهایی همانند کشاورزی پررونق، گلشنهای پرمیوه، جادههای امن و عدم وجود حشرات موذی منتفع بودند؛ البته براثر ناسپاسی، با فروریختن حایل مَأِرب، زمینهای نتیجه هاخیز و گلشنهای سرسبزشان نابودشد و عموم آن در بخش ها متعدد جزیرةالعرب متفرق شدند. قرآن، در سوره سبأ به سرگذشت فامیل سبأ پرداخته میباشد. منابع تفسیری و تاریخی، خویشان سبأ را با خصوصیتهایی زیرا اقتدار نظامی، عشق و علاقه به عمران و آبادانی و پرستش بتها و خورشید تعریف کردهاند. این قوم و قبیله، با مهارت در هندسه و نجوم، بناهای شگفتانگیزی مانند معابد صِرواح و مأرب و بند مأرب را تولید کرده مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد بودند.
ماجرا قوم و قبیله سبأ و ملکه سبأ در آیه ۱۵ - ۱۹ سوره سبأ و آیه ۲۲ - ۴۴ سوره نمل آمده میباشد. قوم و قبیله سبأ از اقوام باستانی عرب و از نسل سبأ بن یَشجُب یا این که یَسجُب[یادداشت ۱] بودند که پیش از به دنیاآمدن، در یمن معاش میکردند.[۱] به گفته پژوهشگران، آن ها، ابتدا، در شمال جزیرةالعرب معاش میکردند. آنگاه به جنوب جزیرةالعرب هجرت کردند و در مناطقی مانند مَأرِب سکونت یافتند که بعد ها به میهن سبأ جهانی رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد شد.[۲]
در قرآن، سورهای به اسم سبأ وجود دارااست که به سرگذشت قبیله سبأ می پردازد. در نشانهها ۱۵ تا ۱۹ این سوره، فایدهمندی این خاندان از نعمتهای الهی در سرزمینشان و گلشنهای سرسبز آن ها گزارش گردیده که بعداز کفران نعمتها بهوسیله سیل کبیر عَرِم به نابودی رسیدند. همینطور در نشانهها ۲۲ تا ۴۴ سوره نمل نیز به خبر هدهد درباره خویشاوندان سبأ و حکومت قوی ملکه سبا (بلقیس) و نیز دیدار وی با حضرت سلیمان(ع) و ایمان آوردنش اشاره آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد گردیدهاست.
برخی مفسران ناشناختهبودن فرهنگ وتمدن کبیر خویشاوندان سبأ در زمان قرن ها متمادی و کشف آن در قرن نوزدهم میلادی را از خبرها غیبی قرآن و بهتیتر معجزه علمی قرآن بیان کردهاند.[۳] به گفته برخی دانشمندان، گزارشهای قرآن درباره خویشاوندان سبأ در دو سوره نمل و سبأ، درباره دو زمان تاریخی از حیات خویشان سبأ میباشد،[۴] بدین ترتیب انقراض قوم و قبیله سبأ بهدنبال سیل عَرِم، قرنها بعداز زمانه حضرت سلیمان(ع) روی داده و مشتمل بر قوم و قبیله ملکه سبأ در طول حضرت سلیمان(ع) نمی شود.[۵]
بهگزارش برخی محققان اسم «سبأ» در تورات نیز بارها بهتیتر یک قوم و قبیله تاریخی مذکور میباشد.[۶]
خصوصیتها
در منابع تاریخی و تفسیری، تنی چند از خصوصیتهای بستگان سبأ، ازجمله اقتدار نظامی، عمران و آبادانی سرزمینشان و بتپرستی آن ها اورده شده میباشد.
جامعهای دربرگیرنده یکتاپرستان و غیریکتاپرستان
قرآن به گروهی از بستگان سبأ اشاره مینماید که آپ دیت قیامت و معاش بعداز مرگ ایمان داشتند[۷] و معتقد به ربوبیت پروردگار بودند.[۸] به گزارش منابع تاریخی و تفسیری، تیمهای دیگری از قوم و قبیله سبأ بودند که یا این که معتقد به پروردگار نبودند یا این که با تشکیل داد معبدهای عظیمی، به پرستش خورشید، ماه، ستارگان و حیواناتی همانند گوزن و گوساله[۹] و نیز پرستش بت «یَغوث»، روی آورده بودند.[۱۰] بهگفته بیآزار شیرازی از دانشمندان فقهی، عموم سبأ نظریه داشتند که دو شاخ گاو که به شکل هلال صورت میگرفت، نشان الهه ستاره زهره میباشد.[۱۱] برخی از محققان بر این باورند که در بعضی از عصرها، یهودیت نیز دربین خویشاوندان سبأ ترویج داشته میباشد.[۱۲]
جایگاه تاریخی و معنوی نام امام حسن مجتبی (ع) در مسجد فکوری مشهد